+ يا علي ... رفتم بقيع اما چه سود؟

يا علي ... رفتم بقيع اما چه سود؟

هر چه گشتم فاطمه آنجا نبود

يا علي قبر پرستويت کجاست؟

آن گل صد برگ خوش بويت کجاست؟

هرچه باشد من نمک پرورده ام

دل به عشق فاطمه خوش کرده ام

حج من بي فاطمه، بي حاصل است

کعبه بي فاطمه مشت گل است

قبر زهرا کعبه اهل دل است.....

+ فلسفه پوشش در اسلام :

1 - واژه حجاب
2 - سيماي حقيقي مسأله حجاب
3 - معاشرت آزاد از جنبه رواني
4 - بحثي در حس تغزل
5 - معاشرت آزاد از نظر زندگي خانوادگي
6 - معاشرت آزاد از نظر زندگي اجتماعي 
فلسفه پوشش در اسلام
فلسفه‏هائي که قبلا براي پوشش ذکر کرديم غالبا توجيهاتي بود که مخالفين‏ پوشش تراشيده‏اند و خواسته‏اند آن را حتي در صورت اسلاميش امري غير منطقي‏ و نامعقول معرفي کنند . روشن است که اگر انسان مسأله‏اي را از اول خرافه‏ فرض کند ، توجيهي هم که براي آن ذکر مي‏کند متناسب با خرافه خواهد بود
اگر بحث کنندگان ، مسأله را با بيطرفي مورد کاوش قرار مي‏دادند در مي‏يافتند که فلسفه پوشش و حجاب اسلامي هيچيک از سخنان پوچ و بي‏اساس‏ آنها نيست
ما براي پوشش زن از نظر اسلام فلسفه خاصي قائل هستيم که نظر عقلي آن را موجه مي‏سازد و از نظر تحليل مي‏توان آنرا مبناي حجاب در اسلام دانست

واژه حجاب
پيش از اينکه استنباط خود را در اين باره ذکر کنيم لازم است يک نکته‏ را يادآوري کنيم .
آن نکته اينست که معناي لغوي حجاب که در عصر ما اين کلمه براي پوشش زن معروف شده است چيست ؟ کلمه‏ حجاب هم به معني پوشيدن است و هم به معني پرده و حاجب . بيشتر استعمالش به معني پرده است . اين کلمه از آن جهت مفهوم پوشش مي‏دهد که‏ پرده وسيله پوشش است ، و شايد بتوان گفت که به حسب اصل لغت هر پوششي‏ حجاب نيست ، آن پوشش حجاب ناميده مي‏شود که از طريق پشت پرده واقع‏ شدن صورت گيرد . در قرآن کريم در داستان سليمان ، غروب خورشيد را اينطور توصيف مي‏کند : " « حتي توارت بالحجاب »" ( 1 ) يعني تا آنوقتي که خورشيد در پشت پرده مخفي شد . پرده حاجز ميان قلب و شکم را " حجاب " مي‏نامند
در دستوري که اميرالمؤمنين عليه السلام به مالک اشتر نوشته است‏ مي‏فرمايد : « فلا تطولن احتجابک عن رعيتک » ( 2 ) . يعني در ميان مردم‏ باش ، کمتر خود را در اندرون خانه خود از مردم پنهان کن ، حاجب و دربان‏ ترا از مردم جدا نکند ، بلکه خودت را در معرض ملاقات و تماس مردم قرار بده تا ضعيفان و بيچارگان بتوانند نيازمنديها و شکايت خود را بن گوش تو برسانند و تو نيز از جريان مور بي‏اطلاع نماني
پاورقي : 1 - سوره ص ، آيه . 32 2 - نهج البلاغه ، نامه . 53 

 ابن خلدون در مقدمه خويش فصلي دارد تحت عنوان " فصل في الحجاب کيف‏ يقع في الدول و انه يعظم عند الهرم " در اين فصل بيان مي‏کند که حکومتها در بدو تشکيل ميان خود و مردم حائل و فاصله‏اي قرار نمي‏دهند ولي تدريجا حائل و پرده ميان حاکم و مردم ضخيمتر مي‏شود تا باعخره عواقب ناگواري به وجود مي‏آورد . ابن خلدون کلمه حجاب را به معني پرده و حائل - نه پوشش - به کار برده‏ است
استعمال کلمه حجاب در مورد پوشش زن يک اصطلاح نسبة جديد است . در قديم و مخصوصا در اصطلاح فقهاء کلمه " ستر " که به معني پوشش است به‏ کار رفته است . فقهاء چه در کتاب الصلوه و چه در کتاب النکاح که‏ متعرض اين مطلب شده‏اند کلمه " ستر " را به کار برده‏اند نه کلمه حجاب‏ را . بهتر اين بود که اين کلمه عوض نمي‏شد و ما هميشه همان کلمه " پوشش " را به کار مي‏برديم . زيرا چنانکه گفتيم معني شايع لغت حجاب پرده است ، و اگر در مورد پوشش به کار برده مي‏شود به اعتبار پشت پرده واقع شدن زن‏ است و همين امر موجب شده که عده زيادي گمان کنند که اسلام خواسته است‏ زن هميشه پشت پرده و در خانه محبوس باشد و بيرون نرود
وظيفه پوشش که اسلام براي زنان مقرر کرده است بدين معني نيست که از خانه بيرون نروند . زنداني کردن و حبس زن در اسلام مطرح نيست . در برخي‏ از کشورهاي قديم مثل ايران قديم و هند چنين چيزهائي وجود داشته است ولي‏ در اسلام وجود ندارد 
پوشش زن در اسلام اينست که زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و به جلوه‏گري و خودنمائي نپردازد . آيات مربوطه همين معني را ذکر مي‏کند و فتواي فقهاء هم مؤيد همين مطلب است و ما حدود اين پوشش را با استفاده از قرآن و منابع سنت ذکر خواهيم کرد . در آيات مربوطه لغت‏ حجاب به کار نرفته است . آياتي که در اين باره هست چه در سوره مبارکه نور و چه در سوره‏ مبارکه احزاب ، حدود پوشش و تماسهاي زن و مرد را ذکر کرده است بدون‏ آنکه کلمه حجاب را به کار برده باشد . آيه‏اي که در آن ، کلمه حجاب به‏ کار رفته است مربوط است به زنان پيغمبر اسلام
مي‏دانيم که در قرآن کريم درباره زنان پيغمبر دستورهاي خاصي وارد شده‏ است . اولين آيه خطاب به زنان پيغمبر با اين جمله آغاز مي‏شود : « يا نساء النبي لستن کأحد من النساء »يعني شما با ساير زنان فرق داريد
اسلام عنايت خاصي داشته است که زنان پيغمبر چه در زمان حيات آن حضرت و چه بعد از وفات ايشان ، در خانه‏هاي خود بمانند ، و در اين جهت بيشتر منظورهاي اجتماعي و سياسي در کار بوده است . قرآن کريم صريحا به زنان‏ پيغمبر مي‏گويد : « و قرن في بيوتکن »يعني در خانه‏هاي خود بمانيد . اسلام‏ مي‏خواسته است " امهات المؤمنين " که خواه ناخواه احترام زيادي در ميان مسلمانان داشتند از احترام خود سوء استفاده نکنند ، و احيانا ابزار عناصر خودخواه و ماجراجو در مسائل سياسي و اجتماعي واقع نشوند . و چنانکه‏ مي‏دانيم يکي از " امهات المؤمنين " ( عايشه ) که از اين دستور تخلف‏ کرد ، ماجراهاي سياسي ناگواري براي جهان اسلام به وجود آورد . خود او هميشه اظهار تأسف مي‏کرد و مي‏گفت دوست داشتم فرزندان زيادي از پيغمبر مي‏داشتم و مي‏مردند اما به چنين ماجرائي دست نمي‏زدم 
سر اينکه زنان پيغمبر ممنوع شدند از اينکه بعد از آن حضرت با شخص‏ ديگري ازدواج کنند به نظر من همين است . يعني شوهر بعدي از شهرت و احترام زنش سوء استفاده مي‏کرد و ماجراها مي‏آفريد
بنابراين اگر درباره زنان پيغمبر دستور اکيدتر و شديدتري وجود داشته باشد بدين جهت است
به هر حال آيه‏اي که در آن آيه کلمه " حجاب " به کار رفته آيه 54 از سوره احزاب است که مي‏فرمايد : " « و اذا سالتموهن متاعا فاسالوهن من‏ وراء حجاب »" . يعني اگر از آنها متاع و کالاي مورد نيازي مطالبه‏ مي‏کنيد از پشت پرده از آنها بخواهيد . در اصطلاح تاريخ و حديث اسلامي هر جا نام " آيه حجاب " آمده است مثلا گفته شده قبل از نزول آيه حجاب‏ چنان بود و بعد از نزول آيه حجاب چنين شد ، مقصود اين آيه است که مربوط به زنان پيغمبر است ( 1 ) ، نه آيات سوره نور که مي‏فرمايد : « قل للمؤمنين يغضوا من ابصارهم »- الي آخر - « قل للمؤمنات يغضضن من‏ ابصارهن » يا آيه سوره احزاب که مي‏فرمايد : « يدنين عليهن من جلابيبهن »- الي آخر
اما اينکه چطور شد در عصر اخير به جاي اصطلاح رائج فقهاء يعني ستر و پوشش ، کلمه حجاب و پرده و پردگي شايع شده است براي من مجهول است ، و شايد از ناحيه اشتباه کردن حجاب اسلامي به حجابهائي که در ساير ملل مرسوم‏ بوده است باشد . ما در اين باره بعدا توضيح بيشتري خواهيم داد
پاورقي : 1 - رجوع شود به صحيح مسلم جلد 4 صفحات 151 - . 148

سيماي حقيقي مسأله حجاب
حقيقت امر اينست که در مسأله پوشش - و به اصطلاح عصر اخير حجاب - سخن در اين نيست که آيا زن خوب است پوشيده در اجتماع ظاهر شود يا عريان ؟ روح سخن اينست که آيا زن و تمتعات مرد از زن بايد رايگان باشد ؟ آيا مرد بايد حق داشته باشد که از هر زني در هر محفلي حداکثر تمتعات‏ را به استثناء زنا ببرد يا نه ؟ اسلام که به روح مسائل مي‏نگرد جواب مي‏دهد : خير ، مردان فقط در محيط خانوادگي و در کادر قانون ازدواج و همراه با يک سلسله تعهدات سنگين‏ مي‏توانند از زنان به عنوان همسران قانوني کامجوئي کنند ، اما در محيط اجتماع استفاده از زنان بيگانه ممنوع است . و زنان نيز از اينکه مردان‏ را در خارج از کانون خانوادگي کامياب سازند به هر صورت و به هر شکل‏ ممنوع مي‏باشند
درست است که صورت ظاهر مسأله اينست که زن چه بکند ؟ پوشيده بيرون‏ بيايد يا عريان ؟ يعني آنکس که مسأله به نام او عنوان مي‏شود زن است ، و احيانا مسأله با لحن دلسوزانه‏اي طرح مي‏شود که آيا بهتر است زن آزاد باشد يا محکوم و اسير و در حجاب ؟ اما روح مسأله و باطن مطلب چيز ديگر است‏ و آن اينکه آيا مرد بايد در بهره‏کشي جنسي از زن ، جز از جهت زنا ، آزادي‏ مطلق داشته باشد يا نه ؟ يعني آنکه در اين مسأله ذي نفع است مرد است نه‏ زن ، و لااقل مرد از زن در اين مسأله ذي نفع‏تر است . به قول ويل دورانت‏ : " دامنهاي کوتاه براي همه جهانيان بجز خياطان نعمتي است " 
پس روح مسأله ، محدوديت کاميابيها به محيط خانوادگي و همسران مشروع ، يا آزاد بودن کاميابيها و کشيده شدن آنها به محيط اجتماع است . اسلام‏ طرفدار فرضيه اول است
از نظر اسلام محدوديت کاميابيهاي جنسي به محيط خانوادگي و همسران مشروع‏ ، از جنبه رواني به بهداشت رواني اجتماع کمک مي‏کند ، و از جنبه‏ خانوادگي سبب تحکيم روابط افراد خانواده و برقراري صميميت کامل بين‏ زوجين مي‏گردد ، و از جنبه اجتماعي موجب حفظ و استيفاء نيروي کار و فعاليت اجتماع مي‏گردد ، و از نظر وضع زن در برابر مرد ، سبب مي‏گردد که‏ ارزش زن در برابر مرد بالا رود
فلسفه پوشش اسلامي به نظر ما چند چيز است . بعضي از آنها جنبه رواني‏ دارد و بعضي جنبه خانه و خانوادگي ، و بعضي ديگر جنبه اجتماعي ، و بعضي‏ مربوط است به بالا بردن احترام زن و جلوگيري از ابتذال او
حجاب در اسلام از يک مسأله کلي‏تر و اساسي‏تري ريشه مي‏گيرد و آن اينست‏ که اسلام مي‏خواهد انواع التذاذهاي جنسي ، چه بصري و لمسي و چه نوع ديگر به‏ محيط خانوادگي و در کادر ازدواج قانوني اختصاص يابد ، اجتماع منحصرا براي کار و فعاليت باشد . برخلاف سيستم غربي عصر حاضر که کار و فعاليت‏ را با لذتجوئيهاي جنسي به هم مي‏آميز دل ، اسلام مي‏خواهد اين دو محيط را کاملا از يکديگر تفکيک کند 
اکنون به شرح چهار قسمت فوق مي‏پردازيم :
1 - آرامش رواني
نبودن حريم ميان زن و مرد و آزادي معاشرتهاي بي بندوبار ، هيجانها و التهابهاي جنسي را فزون مي‏بخشد و تقاضاي سکس را به صورت يک عطش روحي‏ و يک خواست اشباع نشدني در مي‏آورد . غريزه جنسي ، غريزه‏اي نيرومند ، عميق و " دريا صفت " است ، هر چه بيشتر اطاعت شود سرکش‏تر مي‏گردد ، همچون آتش که هر چه به آن بيشتر خوراک بدهند ، شعله ورتر مي‏شود . براي‏ درک اين مطلب به دو چيز بايد توجه داشت : 1 - تاريخ همانطوري که از آزمندان ثروت ياد مي‏کند که با حرص و آزي‏ حيرت‏آور در پي گرد آوردن پول و ثروت بوده‏اند و هرچه بيشتر جمع‏ مي‏کرده‏اند حريصتر مي‏شده‏اند ، همچنين از آزمنداني در زمينه مسائل جنسي ياد مي‏کند . اينها نيز به هيچ وجه از نظر حس تصرف تملک زيبا و يان در يک‏ حدي متوقف نشده‏اند . صاحبان حرمسراها و در واقع همه کساني که قدرت‏ استفاده داشته‏اند چنين بوده‏اند
کريستن سن نويسنده کتاب " ايران در زمان ساسانيان " در فصل نهم‏ کتاب خويش مي‏نويسد : " در نقش شکار طاق بستان فقط چند تن از سه هزار زني که خسرو ( پرويز ) در حرم داشت مي‏بينيم . اين شهريار هيچگاه از اين ميل سير نمي‏شد
دوشيزگان و بيوگان و زنان صاحب اولاد را در هر جا نشان مي‏دادند ، به حرم‏ خود مي‏آورد . هر زمان که ميل تجديد حرم مي‏کرد ، نامه‏اي چند به فرمانروايان اطراف مي‏فرستاد و در آن وصف زن کامل عيار را درج مي‏کرد . پس عمال او هرجا زني را با وصف نامه مناسب مي‏ديدند ، به خدمت مي‏بردند " 
از اينگونه جريانها در تاريخ قديم بسيار مي‏توان يافت . در جديد اين‏ جريانها به شکل حرمسرا نيست ، به شکل ديگر است ، با اين تفاوت که در جديد لزومي ندارد کسي به اندازه خسرو پرويز و هارون الرشيد امکانات‏ داشته باشد . در جديد به برکت تجدد فرنگي ، براي مردي که يک صد هزارم‏ پرويز و هارون امکانات داشته باشد ميسر است که به اندازه آنها از جنس‏ زن بهره‏کشي کند
2 - هيچ فکر کرده‏ايد که حس " تغزل " در بشر چه حسي است ؟ قسمتي از ادبيات جهان عشق و غزل است . در اين بخش از ادبيات ، مرد ، محبوب و معشوق خود را ستايش مي‏کند ، به پيشگاه او نياز مي‏برد ، او را بزرگ و خود را کوچک جلوه مي‏دهد ، خود را نياز مي‏برد ، او را بزرگ و خود را کوچک جلوه مي‏دهد ، خود را نيازمند کوچکترين عنايت او مي‏داند ، مدعي‏ مي‏شود که محبوب و معشوق " صد ملک جان به نيم نظر مي‏تواند بخرد ، پس‏ چرا در اين معامله تقصير مي‏کند " از فراق او دردمندانه مي‏نالد
اين چيست ؟ چرا بشر در مورد ساير نيازهاي خود چنين نمي‏کند ؟ آيا تاکنون ديده‏ايد که يک آدم پول پرست براي پول ، و يک آدم جاه‏پرست براي‏ جاه و مقام غزلسرائي کرده است ؟ ! آيا تاکنون کسي براي نان غزلسرائي‏ کرده است ؟ چرا هر کسي از شعر و غزل ديگري خوشش مي‏آيد ؟ چرا همه از ديوان حافظ اينقدر لذت مي‏برند ؟ آيا جز اين است که همه کس آنرا با زبان يک غريزه عميق که سراپاي وجودش را گرفته است منطبق مي‏بيند ؟ چه‏ قدر اشتباه مي‏کنند کساني که مي‏گويند يگانه عامل اساسي فعاليتهاي بشر عامل‏ اقتصاد است !

بشر براي عشقهاي جنسي خود موسيقي خاصي دارد ، همچنانکه براي معنويات‏ نيز موسيقي خاص دارد ، در صورتي که براي حاجتهاي صرفا مادي از قبيل آب‏ و نان و موسيقي ندارد
من نمي‏خواهم ادعا کنم که تمام عشقها جنسي است و هم هرگز نمي‏گويم که‏ حافظ و سعدي و ساير غزلسرايان صرفا از زبان غريزه جنسي سخن گفته‏اند . اين‏ مبحث ، مبحث ديگري است که جداگانه بايد بحث شود
ولي قدر مسلم اينست که بسياري از عشقها و غزلها عشق و غزلهائي است که‏ مرد براي زن داشته است . همين قدر کافي است که بدانيم توجه مرد به زن‏ از نوع توجه به نان و آب نيست که با سير شدن شکم اقناع شود ، بلکه يا به صورت حرص و آز و تنوع پرستي در مي‏آيد و يا به صورت عشق و غزل . ما بعدا در اين باره بحث خواهيم کرد که در چه شرائطي حالت حرص و آز جنسي‏ تقويت مي‏شود و در چه شرائطي شکل عشق و غزل پيدا مي‏کند و رنگ معنوي به‏ خود مي‏گيرد
به هر حال اسلام به قدرت شگرف اين غريزه آتشين توجه کامل کرده است
روايات زيادي درباره خطرناک بودن غريزه‏اي که مرد و زن را به يکديگر پيوند مي‏دهد وارد شده است 
اسلام تدابيري براي تعديل و رام کردن اين غريزه انديشيده است و در اين‏ زمينه هم براي زنان و هم براي مردان ، تکليف معين کرده است . يک وظيفه مشترک که براي زن و مرد ، هر دو ، مقرر فرموده مربوط به نگاه کردن است : « قل للمؤمنين يغضوا من ابصارهم و يحفظوا فروجهم . . . قل للمؤمنات‏ يغضضن من ابصارهن و يحفظن فروجهن »
خلاصه اين دستور اينست که زن و مرد نبايد به يکديگر خيره شوند ، نبايد چشم چراني کنند ، نبايد نگاههاي مملو از شهوت به يکديگر بدوزند ، نبايد به قصد لذت بردن به يکديگر نگاه کنند . يک وظيفه هم خاص زنان مقرر فرموده است و آن اينست که بدن خود را از مردان بيگانه پوشيده دارند و در اجتماع به جلوه‏گري و دلربائي نپردازند . به هيچ وجه و هيچ صورت و با هيچ شکل و رنگ و بهانه‏اي کاري نکنند که موجبات تحريک مردان بيگانه را فراهم کنند
روح بشر فوق العاده تحريک پذير است . اشتباه است که گمان کنيم‏ تحريک پذيري روح بشر محدود به حد خاصي است و از آن پس آرام مي‏گيرد
همانطور که بشر - اعم از مرد و زن - در ناحيه ثروت و مقام از تصاحب‏ ثروت و از تملک جاه و مقام سير نمي‏شود و اشباع نمي‏گردد ، در ناحيه جنسي‏ نيز چنين است . هيچ مردي از تصاحب زيبا رويان و هيچ زني از متوجه کردن‏ مردان و تصاحب قلب آنان و باعخره هيچ دلي از هوس سير نمي‏شود
و از طرفي تقاضاي نامحدود خواه ناخواه انجام ناشدني است و هميشه مقرون‏ است به نوعي احساس محروميت . دست نيافتن به آرزوها به نوبه خود منجر به اختلالات روحي و بيماريهاي رواني مي‏گردد 
چرا در دنياي غرب اينهمه بيماري رواني زياد شده است ؟ علتش آزادي‏ اخلاقي و جنسي و تحريکات فراوان سکسي است که به وسيله جرائد و مجلات و سينماها و تئاترها و محافل و مجالس رسمي و غير رسمي و حتي خيابانها و کوچه‏ها انجام مي‏شود
اما علت اينکه در اسلام دستور پوشش اختصاص به زنان يافته است اين‏ است که ميل به خودنمائي و خودآرائي مخصوص زنان است . از نظر تصاحب‏ قلبها و دلها مرد شکار است و زن شکارچي ، همچنانکه از نظر تصاحب جسم و تن ، زن شکار است و مرد شکارچي . ميل زن به خودآرائي از اين نوع حس‏ شکارچيگري او ناشي مي‏شود . در هيچ جاي دنيا سابقه ندارد که مردان لباسهاي‏ بدن نما و آرايشهاي تحريک کننده به کار برند . اين زن است که به حکم‏ طبيعت خاص خود مي‏خواهد دلبري کند و مرد را دلباخته و در دام علاقه به‏ خود اسير سازد . لهذا انحراف تبرج و برهنگي از انحرافهاي مخصوص زنان‏ است و دستور پوشش هم براي آنان مقرر گرديده است
اما درباره طغيان پذيري غريزه جنسي و اينکه بر خلاف ادعاي افرادي مانند راسل ، غريزه جنسي با آزاد گذاشتن کامل و خصوصا با فراهم کردن وسائل‏ تحريک هرگز سير نمي‏شود و اشباع نمي‏گردد و همچنين درباره انحراف " چشم‏ چراني " در مردان و انحراف " تبرج " در زنان ، باز هم بحث خواهيم‏ کرد
2 - استحکام پيوند خانوادگي
شک نيست که هر چيزي که موجب تحکيم پيوند خانوادگي و سبب صميميت رابطه زوجين گردد ، براي کانون خانواده مفيد است و در ايجاد آن بايد حداکثر کوشش مبذول شود . و بالعکس هر چيزي که‏ باعث سستي روابط زوجين و دلسردي آنان گردد به حال زندگي خانوادگي‏ زيانمند است و بايد با آن مبارزه کرد 
اختصاص يافتن استمتاعات و التذاذهاي جنسي به محيط خانوادگي و در کادر ازدواج مشروع ، پيوند زن و شوهري را محکم مي‏سازد و موجب اتصال بيشتر زوجين به يکديگر مي‏شود
فلسفه پوشش و منع کاميابي جنسي از غير همسر مشروع ، از نظر اجتماع‏ خانوادگي اينست که همسر قانوني شخص از لحاظ رواني عامل خوشبخت کردن او به شمار برود ، در حالي که در سيستم آزادي کاميابي ، همسر قانوني از لحاظ رواني يک نفر رقيب و مزاحم و زندانبان به شمار مي‏رود و در نتيجه کانون‏ خانوادگي براساس دشمني و نفرت پايه‏گذاري مي‏شود
علت اينکه جوانان امروز از ازدواج گريزانند و هر وقت به آنان پيشنهاد مي‏شود ، جواب مي‏دهند که حالا زود است ، ما هنوز بچه‏ايم ، و يا به عناوين‏ ديگر از زير بار آن شانه خالي مي‏کنند همين است . و حال آنکه در قديم يکي‏ از شيرين‏ترين آرزوهاي جوانان ازدواج بود . جوانان پيش از آنکه به برکت‏ دنياي اروپا کالاي زن اينهمه ارزان و فراوان گردد ، " شب زفاف را کم از تخت پادشاهي " نمي‏دانستند 
ازدواج در قديم پس از يک دوران انتظار و آرزومندي انجام مي‏گرفت و به‏ همين دليل زوجين يکديگر را عامل نيکبختي و سعادت خود مي‏دانستند ، ولي امروز کامجوئيهاي جنسي در غير کادر ازدواج به‏ حد اعلي فراهم است و دليلي براي آن اشتياقها وجود ندارد
معاشرتهاي آزاد و بي‏بند وبار پسران و دختران ، ازدواج را به صورت يک‏ وظيفه و تکليف و محدوديت در آورده است که بايد آن را با توصيه‏هاي‏ اخلاقي و يا احيانا - چنانکه برخي از جرائد پيشنهاد مي‏کنند - با اعمال زور بر جوانان تحميل کرد
تفاوت آن جامعه که روابط جنسي را محدود مي‏کند به محيط خانوادگي و کادر ازدواج قانوني ، با اجتماعي که روابط آزاد در آن اجازه داده مي‏شود اينست‏ که ازدواج در اجتماع اول پايان انتظار و محروميت ، و در اجتماع دوم آغاز محروميت و محدوديت است . در سيستم روابط آزاد جنسي ، پيمان ازدواج به‏ دوران آزادي دختر و پسر خاتمه مي‏دهد و آنها را ملزم مي‏سازد که به يکديگر وفادار باشند و در سيستم اسلامي به محروميت و انتظار آنان پايان مي‏بخشد
سيستم روابط آزاد اولا موجب مي‏شود که پسران تا جائي که ممکن است از ازدواج و تشکيل خانواده سر باز زنند و فقط هنگامي که نيروهاي جواني و شور و نشاط آنها رو به ضعف و سستي مي‏نهد ، اقدام به ازدواج کنند و در اين‏ موقع زن را فقط براي فرزند زادن و احيانا براي خدمتکاري و کلفتي بخواهند ، و ثانيا پيوند ازدواجهاي موجود را سست مي‏کند و سبب مي‏گردد به جاي‏ اينکه خانواده بر پايه يک عشق خالص و محبت عميق استوار باشد و هر يک‏ از زن و شوهر همسر خود را عامل سعادت خود بداند بر عکس به چشم رقيب و عامل سلب آزادي و محدوديت ببيند و چنانکه اصطلاح‏ شده است يکديگر را زندانبان بنامند 
وقتي پسر يا دختري مي‏خواهد بگويد ازدواج کرده‏ام ، مي‏گويد براي خودم‏ زندانبان گرفته‏ام . اين تعبير براي چيست ؟ براي اينکه قبل از ازدواج‏ آزاد بود هر کجا بخواهد برود ، با هر کس بخواهد بر قصد ، بلاسد ، هيچکس‏ نبود که بگويد بالاي چشمت ابرو است . ولي پس از ازدواج اين آزاديها محدود شده است ، اگر يک شب دير به خانه بيايد مورد مؤاخذه همسرش قرار مي‏گيرد که کجا بودي ؟ و اگر در محفلي با التهاب با دختري بر قصد ، همسرش به او اعتراض مي‏کند . واضح است که روابط خانواده در چنين سيستمي‏ تا چه اندازه سرد و سست و غير قابل اطمينان است . بعضي‏ها مانند برتراند راسل پنداشته‏اند که جلوگيري از معاشرتهاي آزاد صرفا به خاطر اطمينان مرد نسبت به نسل است ، براي حل اشکال ، استفاده‏ از وسائل ضد آبستني را پيشنهاد کرده‏اند ، در صورتي که مسأله ، تنها پاکي‏ نسل نيست . مسأله مهم ديگر ايجاد پاکترين و صميمي‏ترين عواطف بين زوجين‏ و برقرار ساختن يگانگي و اتحاد کامل در کانون خانواده است . تأمين اين‏ هدف وقتي ممکن است که زوجين از هرگونه استمتاع از غير همسر يا همسران‏ قانوني چشم بپوشند ، مرد چشم به زن ديگر نداشته باشد و زن نيز در صدد تحريک و جلب توجه کسي جز شوهر خود نباشد ، و اصل ممنوعيت هر نوع‏ کاميابي جنسي در غير کادر خانواده حتي قبل از ازدواج هم رعايت گردد
به علاوه ، زني که تا اينجا پيش رفته است که به پيروي از امثال راسل و تقليد از صاحبان مکتب " اخلاق نوين جنسي " با داشتن همسر قانوني ، عشق خود را در جاي ديگر جستجو مي‏کند و با مرد مورد عشق و علاقه‏ خود همبستر مي‏شود ، چه اطميناني هست که به خاطر همسر قانوني که چندان‏ مورد علاقه‏اش نيست وسائل ضد آبستني به کار برد و از مرد مورد عشق و علاقه‏ خود آبستن نشود و فرزند را به ريش همسر قانوني نبندد .

قطعا چنين زني‏ مايل است که فرزندي که به دنيا مي‏آورد از مرد مورد علاقه‏اش باشد نه از مردي که فقط به حکم قانون همسر او است و الزاما به حکم قانون نبايد از غير او آبستن بشود . همچنان مرد نيز طبعا علاقه‏مند است که از زن مورد عشق‏ و علاقه‏اش فرزند داشته باشد نه از زني که با زور قانون به او پيوند کرده‏اند . دنياي اروپا عملا نشان داده است که با وجود وسائل ضد آبستني ، آمار فرزندان غير مشروع وحشت‏آور است

+ تاريخچه حجاب

اطلاع من از جنبه تاريخي کامل نيست . اطلاع تاريخي ما آنگاه کامل است‏ که بتوانيم درباره همه مللي که قبل از اسلام بوده‏اند اظهار نظر کنيم . قدر مسلم اينست که قبل از اسلام در ميان بعضي ملل حجاب وجود داشته است
تا آنجا که من در کتابهاي مربوطه خوانده‏ام در ايران باستان و در ميان‏ قوم يهود و احتمالا در هند حجاب وجود داشته و از آنچه در قانون اسلام آمده‏ سخت‏تر بوده است . اما در جاهليت عرب حجاب وجود نداشته است و به‏ وسيله اسلام در عرب پيدا شده است
ويل دورانت در صفحه 30 جلد 12 " تاريخ تمدن " ( ترجمه فارسي ) راجع‏ به قوم يهود و قانون تلمود مي‏نويسد :
" اگر زني به نقض قانون يهود مي‏پرداخت چنانکه مثلا بي آنکه چيزي بر سر داشت به ميان مردم مي‏رفت و يا در شارع عام نخ مي‏رشت يا با هر سنخي‏ از مردان درد دل مي‏کرد يا صدايش آنقدر بلند بود که چون در خانه‏اش تکلم‏ مي‏نمود همسايگانش مي‏توانستند سخنان او را بشنوند ، در آن صورت مرد حق‏ داشت بدون پرداخت مهريه او را طلاق دهد " 
عليهذا حجابي که در قوم يهود معمول بوده است از حجاب اسلامي چنانکه‏ بعدا شرح خواهيم داد بسي سخت‏تر و مشکلتر بوده است
در جلد اول " تاريخ تمدن " صفحه 552 راجع به ايرانيان قديم مي‏گويد :
" در زمان زردشت زنان منزلتي عالي داشتند ، با کمال آزادي و با روي‏ گشاده در ميان مردم آمد و شد مي‏کردند . . . "
آنگاه چنين مي‏گويد : " پس از داريوش مقام زن مخصوصا در طبقه ثروتمندان تنزل پيدا کرد
زنان فقير چون براي کار کردن ناچار از آمد و شد در ميان مردم بودند آزادي‏ خود را حفظ کردند ولي در مورد زنان ديگر ، گوشه‏نشيني زمان حيض که‏ برايشان واجب بود رفته رفته امتداد پيدا کرد و سراسر زندگي اجتماعيشان‏ را فرا گرفت ، و اين امر خود مبناي پرده‏پوشي در ميان مسلمانان به شمار مي‏رود . زنان طبقات بالاي اجتماع جرأت آن را نداشتند که جز در تخت روان‏ روپوش دارد از خانه بيرون بيايند ، و هرگز به آنان اجازه داده نمي‏شد که‏ آشکارا با مردان آميزش کنند . زنان شوهردار حق نداشتند هيچ مردي را ولو پدر با برادرشان باشد ببينند . در نقشهائي که از ايران باستان بر جاي‏ مانده هيچ صورت زن ديده نمي‏شود و نامي از ايشان به نظر نمي‏رسد . . . "
چنانکه ملاحظه مي‏فرمائيد حجاب سخت و شديدي در ايران باستان حکمفرما بوده ، حتي پدران و برادران نسبت به زن شوهردار نامحرم شمرده مي‏شده‏اند 

به عقيده ويل دورانت مقررات شديدي که طبق رسوم و آئين کهن مجوسي‏ درباره زن حائض اجرا مي‏شده که در اتاقي محبوس بوده ، همه از او در مدت عادت زنانگي دوري مي‏جسته‏اند و از معاشرت با او پرهيز داشته‏اند سبب اصلي پيدا شدن حجاب در ايران باستان‏ بوده است . در ميان يهوديان نيز چنين مقرراتي درباره زن حائض اجرا مي‏شده است
اما اينکه مي‏گويد : " و اين امر خود مبناي پرده پوشي در ميان مسلمانان‏ به شمار مي‏رود " منظورش چيست ؟
آيا مقصود اينست که علت رواج حجاب در ميان مسلمانان نيز مقررات‏ خشني است که درباره زن حائض اجرا مي‏شود ؟ ! همه مي‏دانيم که در اسلام‏ چنين مقرراتي هرگز وجود نداشته است و ندارد . زن حائض در اسلام فقط از برخي عبادات واجب نظير نماز و روزه معاف است ، و همخوابگي با او نيز در مدت عادت زنانگي جايز نيست ، ولي زن حائض از نظر معاشرت با ديگران هيچگونه ممنوعيتي ندارد که عملا مجبور به گوشه‏نشيني شود
و اگر مقصود اينست که حجاب رايج ميان مسلمانان عادتي است که از ايرانيان پس از مسلمان شدنشان به ساير مسلمانان سرايت کرد ، باز هم سخن‏ نادرستي است . زيرا قبل از اينکه ايرانيان مسلمان شوند آيات مربوط به‏ حجاب نازل شده است
از سخنان ديگر ويل دورانت هر دو مطلب فهميده مي‏شود يعني هم مدعي است‏ که حجاب به وسيله ايرانيان پس از مسلمان شدنشان در ميان مسلمانان رواج‏ يافت و هم مدعي است که ترک همخوابگي با زن حائض ، در حجاب زنان‏ مسلمان و لااقل در گوشه‏گيري آنان مؤثر بوده است 
در جلد 11 صفحه 112 ( ترجمه فارسي ) مي‏گويد :
" ارتباط عرب با ايران از موجبات رواج حجاب و لواط در قلمرو اسلام‏ بود . عربان از دلفريبي زن بيم داشتند و پيوسته دلباخته آن بودند و نفوذ طبيعي وي را با ترديد معمولي مردان درباره عفاف و فضيلت زن تلافي‏ مي‏کردند . عمر به قوم خود مي‏گفت : با زنان مشورت کنند و خلاف رأي ايشان‏ رفتار کنند . ولي به قرن اول هجري مسلمانان زن را در حجاب نکرده بودند ، مردان و زنان با يکديگر ملاقات مي‏کردند و در کوچه‏ها پهلو به پهلوي‏ مي‏رفتند و در مسجد با هم نماز مي‏کردند
حجاب و خواجه‏داري در ايام وليد دوم ( 126 - 127 هجري ) معمول شد
گوشه گيري زنان از آنجا پديد آمد که در ايام حيض و نفاس بر مردان حرام‏ بودند "
در صفحه 111 مي‏گويد :
" پيمبر از پوشيدن جامه گشاد نهي کرده بود ، اما بعضي عربان اين دستور را نديده مي‏گرفتند . همه طبقات زيورهائي داشتند . زنان پيکر خود را به‏ نيم تنه و کمربند براق و جامه گشاد و رنگارنگ مي‏آراستند ، موي خود را به‏ زيبائي دسته مي‏کردند يا به دو طرف سر مي‏ريختند ، يا به دسته‏ها بافته به‏ پشت سر مي‏آويختند و گاهي اوقات با رشته‏هاي سياه ابريشم نمايش آنرا بيشتر مي‏کردند . غالبا خود را به جواهر و گل مي‏آراستند . پس از سال 97 هجري چهره خويش را از زير چشم به نقاب مي‏پوشيدند . از آن پس اين عادت‏ همچنان رواج بود " 
ويل دورانت در جلد 10 " تاريخ تمدن " صفحه 233 راجع به ايرانيان‏ باستان مي‏گويد :
" داشتن متعه بلامانع بود . اين متعه‏ها مانند معشوقه‏هاي يوناني آزاد بودند که در ميان مردم ظاهر و در ضيافت مردان حاضر شوند ، اما زنان‏ قانوني معمولا در اندرون خانه نگهداري مي‏شدند . اين رسم ديرين ايراني به‏ اسلام منتقل شد "
ويل دورانت طوري سخن مي‏گويد که گوئي در زمان پيغمبر کوچکترين دستوري‏ درباره پوشيدگي در زن وجود نداشته است و پيغمبر فقط از پوشيدن جامه گشاد نهي کرده بوده است ! و زنان مسلمان تا اواخر قرن اول و اوايل قرن دوم‏ هجري با بي حجابي کامل رفت و آمد مي‏کرده‏اند . و حال آنکه قطعا چنين‏ نيست . تاريخ قطعي برخلاف آن شهادت مي‏دهد . بدون شک زن جاهليت همچنان‏ بوده که ويل دورانت توصيف مي‏کند ولي اسلام در اين جهت تحولي به وجود آورد . عايشه همواره زنان انصار را اينچنين ستايش مي‏کرد : " مرحبا به زنان انصار ، همينکه آيات سوره نور نازل شد يک نفر از آنان ديده نشد که مانند سابق بيرون بيايد . سر خود را با روسريهاي مشکلي‏ مي‏پوشيدند . گوئي کلاغ روي سرشان نشسته است " ( 1 )
در سنن ابوداود جلد 2 صفحه 382 همين مطلب را از ام‏سلمه نقل مي‏کند با اين تفاوت که ام‏سلمه مي‏گويد : " پس از آنکه آيه سوره احزاب ( « يدنين عليهن من جلابيبهن ») نازل‏ شد ، زنان انصار چنين کردند "
" کنت گوبينو " در کتاب سه سال در ايران نيز معتقد است که حجاب‏ شديد دوره ساساني ، در دوره اسلام در ميان ايرانيان باقي ماند . او معتقد است که آنچه در ايران ساساني بوده است تنها پوشيدگي زن نبوده است بلکه‏ مخفي نگه داشتن زن بوده است .

پاورقي : 1 - کشاف ، ذيل آيه 31 از سوره نور

مدعي است که خودسري موبدان و شاهزادگان‏ آن دوره به قدري بود که اگر کسي زن خوشگلي در خانه داشت نمي‏گذاشت کسي از وجودش‏ آگاه گردد و حتي الامکان او را پنهان مي‏کرد زيرا اگر معلوم مي‏شد که چنين‏ خانم خوشگلي در خانه‏اش هست ديگر مالک او و احيانا مالک جان خودش هم‏ نبود
" جواهر لعل نهرو " نخست وزير فقيد هند نيز معتقد است که حجاب از ملل غير مسلمان : روم و ايران ، به جهان اسلام وارد شد . در کتاب " نگاهي به تاريخ جهان " جلد اول صفحه 328 ضمن ستايش از تمدن اسلامي ، به‏ تغييراتي که بعدها پيدا شد اشاره مي‏کند و از آنجمله مي‏گويد :
" يک تغيير بزرگ و تأسف‏آور نيز تدريجا روي نمود و آن در وضع زنان‏ بود . در ميان زنان عرب رسم حجاب و پرده وجود نداشت . زنان عرب جدا از مردان و پنهان از ايشان زندگي نمي‏کردند بلکه در اماکن عمومي حضور مي‏يافتند ، به مسجدها و مجالس وعظ و خطابه مي‏رفتند و حتي خودشان به وعظ و خطابه مي‏پرداختند . اما عربها نيز بر اثر موفقيتها تدريجا بيش از پيش‏ رسمي را که در دو امپراطوري مجاورشان يعني امپراطوري روم شرقي و امپراطوري ايران وجود داشت اقتباس کردند . عربها امپراطوري روم را شکست دادند و به امپراطوري ايران پايان بخشيدند . اما خودشان هم گرفتار عادات و آداب ناپسند اين امپراطوريها گشتند . به قراري که نقل شده است‏ مخصوصا بر اثر نفوذ امپراطوري قسطنطنيه و ايران بود که رسم جدائي زنان از مردان و پرده‏نشيني ايشان در ميان عربها رواج پيدا کرد . تدريجا سيستم " حرم " آغاز گرديد و مردها و زنها از هم جدا گشتند " 
سخن درستي نيست . فقط بعدها بر اثر معاشرت اعراب مسلمان با تازه‏ مسلمانان غير عرب ، حجاب از آنچه در زمان رسول اکرم وجود داشت شديدتر شد نه اينکه اسلام اساسا به پوشش زن هيچ عنايتي‏ نداشته است
از سخنان نهرو بر مي‏آيد که روميان نيز ( شايد تحت تأثير قوم يهود ) حجاب داشته‏اند و رسم حرمسراداري نيز از روم و ايران به دربار خلفاي‏ اسلامي راه يافت . اين نکته را ديگران نيز تأييد کرده‏اند
در هند نيز حجاب سخت و شديدي حکمفرما بوده است ولي درست روشن نيست‏ که قبل از نفوذ اسلام در هند وجود داشته است و يا بعدها پس از نفوذ اسلام‏ در هند رواج يافته است و هندوان غير مسلمان تحت تأثير مسلمانان و مخصوصا مسلمانان ايراني حجاب زن را پذيرفته‏اند . آنچه مسلم است اينست‏ که حجاب هندي نيز نظير حجاب ايران باستان سخت و شديد بوده است . از گفتار ويل دورانت در جلد دوم تاريخ تمدن بر مي‏آيد که حجاب هندي به‏ وسيله ايرانيان مسلمان در هند رواج يافته است
نهرو پس از سخناني که از او نقل کرديم مي‏گويد : " متأسفانه اين رسم ناپسند کم‏کم يکي از خصوصيات جامعه اسلامي شد و هند نيز وقتي مسلمانان بدينجا آمدند آنرا آموخت "
به عقيده نهرو حجاب هند به واسطه مسلمانان به هند آمده است
ولي اگر تمايل به رياضت و ترک لذت را يکي از علل پديد آمدن حجاب‏ بدانيم بايد قبول کنيم که هند از قديمترين ايام حجاب را پذيرفته است
زيرا هند از مراکز قديم رياضت و پليد شمردن لذات مادي بوده است 
راسل در " زناشوئي و اخلاق " صفحه 135 مي‏گويد : " اخلاق جنسي آنچنان که در جوامع متمدن ديده مي‏شود از دو منبع سرچشمه‏ مي‏گيرد : يکي تمايل به اطمينان پدري ، و ديگري اعتقاد مرتاضانه به خبيث‏ بودن عشق . اخلاق جنسي در اعصار ماقبل مسيحيت و در ممالک خاور دور تا به‏ امروز فقط از منبع اول منشعب مي‏شود ، و استثناي آن هند و ايران است که‏ ظاهرا رياضت طلبي در آنجا پديد آمده و در سراسر جهان پراکنده شده است‏ " . به هر حال آنچه مسلم است اينست که قبل از اسلام حجاب در جهان وجود داشته است و اسلام مبتکر آن نيست ، اما اينکه حدود حجاب اسلامي با حجابي‏ که در ملل باستاني بود يکي است يا نه ؟ و ديگر اينکه علت و فلسفه‏اي که‏ از نظر اسلام حجاب را لازم مي‏سازد همان علت و فلسفه است که در جاهاي‏ ديگر جهان منشأ پديد آمدن حجاب شده است يا نه ؟ مطالبي است که در قسمتهاي بعدي به تفصيل درباره آنها سخن خواهيم گفت

+ داوري مسابقه وبلاگ نويسي

سلام
امروز دارم يک کار عقب افتاده رو تمام مي کنم.
فکر مي کنم از امروز وقت کافي براي انجام کارهاي نا تمامم داشته باشم (حالا چرا وقت کافي دارم بماند. )
مي تونيد جهت کسب اطلاعات بيشتر به روزنامه هاي کثير الانتشار و يا وبلاگ دانشناپذير مراجعه کنيد.
در مورد کار عقب افتاده هم ميتونيد خودتون حدس بزنيد.